We li­ve, as we dream – alo­ne.

Przyzwyczajenie można uznać za rutynę dnia. Nie chcemy by coś się zmieniło, gdyż boimy się zmian? Nasz dzień jest z góry zaplanowany, a my czujemy się jak pionek w grze Pana Boga. Wiem, że są ludzie, którym to nie przeszkadza, ale przejrzyjcie na oczy. Przez to traci się tak wiele okazji na spędzenie tego czasu zupełnie inaczej. Codziennie można spoglądać na świat zupełnie inaczej i zachwyt nigdy nie zniknie z twarz. Do odkrycia są nowe horyzonty.  Żyje się raz, więc warto przeżyć swoje życie tak, żeby się nie żałowało?

Boję się stracić "brata". Wiem, że powinnam mu powiedzieć co myślę o naszej "chorej relacji" i wiem, że w jakiś sposób popsuje to nasz kontakt, ale nie mogę dłużej tak tego ciągnąć, bo wychodzę na tą złą, która myśli tylko o sobie.